Telomerase remmers combineren met
DCA (natrium-dichloorazijn)
Wim Huppes. Hilversum, Versie 3, maandag 11 augustus 2008
Slechte resultaten met DCA
(dichloorazijn) therapie bij kanker.
Naar aanleiding van mijn eigen, zeer goede ervaring met DCA
(dichloorazijn)
bij de behandeling van mijn eigen prostaatkanker, heb ik met ongeveer
80 mensen met kanker verhalen uitgewisseld. Van deze 80 mensen heb ik
van zes mensen een medisch helder bericht gehad hoe het hen is vergaan.
Zij hebben het DCA (dichloorazijn) meerdere keren ingenomen in
voldoende hoge
dosis om een krachtig effect te mogen verwachten.
Helaas had geen van deze mensen de volledige genezingsreactie die
ikzelf heb mogen ervaren. Er was bij drie mensen zelfs geen enkele
reactie van de kanker. Bij drie andere mensen was er een gedeeltelijke
reactie van de kanker.
Genezen, sinds 6 maanden geen
spoor meer van kanker
Drie andere mensen
Eerst beetje beter, dan weer
achteruitgang
Weer drie andere mensen
Geen enkel effect, kanker groeit
gewoon door
Ondanks de hogere dosis van 90 mg per kilo (soms 60 mg per kilo)
lichaamsgewicht die allen gebruiken zijn deze resultaten vergelijkbaar
met die uit de
Verenigde Staten, waar 25 mg per kilo lichaamsgewicht DCA
(dichloorazijn)
werd gebruikt. (http://www.thedcasite.com)
Ik kreeg van niemand een plotselinge ernstige bijwerking gemeld. Bij 1
iemand is de ernstige bijwerking opgetreden van tintelingen in vingers
en tenen en spierschokken aan de voeten en onderbenen. Echter, deze
bijwerking trad geleidelijk op, bij het steeds weer nemen van
dichloorazijn. Wegens de relatief goede reactie van de kanker wilde
deze persoon, tegen medisch advies in, toch doorgaan met de
dichloorazijn behandeling. De kwaliteit van leven was verder goed, en
in het licht van de dood zal eenieder hiervoor begrip moeten hebben.
Zou deze persoon net zoals ikzelf zijn genezen van kanker, zodat met de
dichloorazijn behandeling kan worden gestopt, dan zou deze bijwerking
in de loop van maanden tot een jaar langzaamaan weer verdwijnen.
Via het NKI is het volgende gemeld:
Het document van Dr. Huppes heb ik gelezen. (dokter Joke Baars)
De DCA kan zeer ernstige effecten hebben op ons zenuwstelsel, hetgeen
versterkt kan worden door de HAART, ook al slikken de patiënten
hoge doses vitaminen.
Indien u merkt dat u tintelingen krijgt in handen, voeten, last van
duizeligheid, moeilijkheden met de coördinatie van bewegingen,
verzoek ik u dringend onmiddellijk te stoppen met alle medicatie. Deze
klachten zijn helaas soms van blijvende aard. Hoe sneller men stopt,
hoe meer kans men heeft dat het weer over gaat.
We hebben een patient gehad die blijvende schade aan de kleine hersenen
heeft overgehouden door gebruik van dichloorazijn (DCA), waardoor hij
nu blijvende evenwichtsproblemen heeft. Het is gemeld aan de LAREB, een
landelijk bureau waar bijwerkingen gemeld worden. Onschuldig is dit
middel dus niet.
Daarnaast kan de DCA en kunnen ook de HAART medicijnen ernstige
leverfunctiestoornissen veroorzaken. Mijn voorstel is de leverfunctie
m.b.v. bloedonderzoek te controleren na 1 week gebruik en een afspraak
te maken op mijn poli om te kijken hoe het gaat. Indien u zich erg
misselijk voelt, last krijgt van geel zien of een naar gevoel rechts
boven in de buik, medicatie onmiddellijk stoppen en ons
waarschuwen.
CONCLUSIE Deze
resultaten
met DCA (dichloorazijn) bij de behandeling van kanker zijn zo slecht
dat ik
iedereen op het hart moet drukken zo niet verder te gaan.
OPINIE Ook
al zijn de resultaten van de meeste cytostatica en
bestralingsbehandelingen volgens richtlijnen slechter of vergelijkbaar,
is dit in mijn ogen nog geen reden om een therapie uit te proberen die
geen kans op genezing biedt. Er zijn talloze middelen tegen kanker nog
niet uitgeprobeerd die genezing zouden kunnen geven. Zie
ook mijn boek
‘We zijn de klos’ (Veen Magazines).
Mijn foute interpretatie van mijn eigen behandeling
Ik ben door verschillende experts erop gewezen dat het grote verschil
tussen mijn zeer goede reactie op DCA (dichloorazijn) en de veel minder
goede
reacties van anderen zou kunnen liggen aan mijn eerdere gebruik van
HAART. De experts stellen dat HAART nog niet was uitgewerkt de eerste
twee weken van mijn gebruik van DCA (dichloorazijn). Ik ben het met hen
eens
dat HAART nog niet was uitgewerkt bij mij. (Ik dacht dat stoppen met
HAART genoeg was om interacties te voorkomen. Maar dat is niet zo. Met
dank aan de input van experts op het Internet.)
Wat is HAART therapie bij AIDS
HAART (highly active anti-retroviral therapy) is een verzamelnaam voor
combinatie schema's van middelen tegen AIDS.
HAART: Ik gebruikte:
• AZT (azidothymidine (Retrovir AZT) 2 dd 300 mg),
• DDI (didanosine (Videx) 2 dd 400 mg) en
• Viramune, (nevirapine (Viramune) 2 dd 200 mg).
Ik nam dus een standaardbehandeling voor AIDS, die aan de lage kant
gedoseerd is.
Ik nam zodoende middelen die telomerase aanpakken. Telomerase is een
enzym (reverse transcriptase) dat in cellen van het embryo voorkomt.
Het herstelt de ‘harde’ einden van de DNA strengen (telomeren). Deze
harde einden zijn nodig om de zachtere delen van het DNA te beschermen.
Denk aan de harde plastic stukjes aan het uiteinde van schoenveters,
die het uitrafelen van het zachte draad van de veter voorkomen.
Deze harde, beschermende einden van het DNA worden in alle
lichaamscellen bij elke celdeling korter. Hierdoor kunnen gewone
lichaamscellen maar 30 tot 60 keer delen. Hierna is het DNA onbeschermd
en valt het uiteen, waardoor de cel sterft (apoptose). In het embryo
wordt door de werking van telomerase het harde DNA einde steeds weer
verlengd tot de oorspronkelijke lengte.
Telomerase is ook actief in kankercellen, waardoor ze kunnen gaan
woekeren. Het vermoeden is dat de meeste of alle kankercellen onbeperkt
kunnen delen doordat zij telomerase maken, net zoals sneldelende cellen
van het embryo (Kim et al. 1994, Broccoli et al.1995, Hiyama et
al.1995a). Het aanzetten van groeiversnellers in een cel (met
verschillende oncogenen waaronder c-Myc (Wang et al. 1998), Bcl-2
(Mandal & Kumar 1997), Her-2 and Ras (Goueli & Janknecht 2004))
geeft verhoging van telomerase activiteit. Meer kwaadaardige kankers
hebben hogere telomerase activiteit (Kamradt et al. 2003).
Als kankercellen geen telomerase meer kunnen aanmaken, zullen de
kankercellen sterven. Het mooie van het onderzoek naar telomerase
is dat dit kan worden toegepast bij elke kankersoort. Minder mooi is
dat is dat kankers ontzettend goed zijn in het ontsnappen aan hun
behandeling. Om die reden is het uiterst waarschijnlijk dat
anti-telomerase behandelingen gecombineerd moeten worden met andere
vormen van kankerbehandeling om effectief te kunnen zijn.
Zoals gezegd bestaat telomerase uit een enzym. Dit enzym wordt geremd
door Viramune, (nevirapine (Viramune) 2 dd 200 mg).
Daarnaast bestaat telomerase het uit een stukje RNA. Dat stukje RNA
wordt door het enzym afgelezen en vermaakt tot het DNA van de
telomeren. Deze manier van aflezen van RNA naar DNA is omgekeerd aan
wat er normaal gesproken in een cel gebeurd. Vandaar de procesnaam van
telomerase: omgekeerd aflezen en overschrijven (reverse-transcriptase).
De middelen AZT (azidothymidine (Retrovir AZT) 2 dd 300 mg) en DDI
(didanosine (Videx) 2 dd 400 mg) veranderen het stukje RNA van
telomerase, waardoor het minder goed gaat werken.
Waarom DCA (dichloorazijn) therapie
combineren met HAART
Mijn gekozen HAART therapie hindert dus het verpakken van het DNA. De
HAART middelen pakken als het ware voortdurend het DNA uit, dat de
kankercel dan weer moet inpakken om te overleven. Het gevolg is dat de
zuurstofbehoefte (energiebehoefte) van de kankercel omhoog schiet.
Omdat DCA (dichloorazijn) werkt door de kankercel te wurgen, dat is
door de
energietoevoer af te sluiten, is het denkbaar dat de HAART therapie
zeer gunstig zou zijn in combinatie met DCA (dichloorazijn).
Het DCA (dichloorazijn) had bij mij een zeer goed effect. Dit is bij
anderen niet te herhalen. Bij mij was nog HAART in mijn bloed toen ik
het DCA (dichloorazijn) innam. Het effect van HAART was ook niet
uitgewerkt.
Op grond van mijn geval wil ik dus een lans te breken voor het
combineren van DCA (dichloorazijn) met HAART. De HAART therapie dient
ter
versterking van de DCA (dichloorazijn) behandeling.
HAART therapie bij kanker
Er zijn onderzoeken gedaan waaruit blijkt dat HAART effect kan hebben
bij kanker. Hierbij moet worden opgemerkt dat niemand voor mij de
volledige HAART therapie lijkt te hebben uitgeprobeerd op zijn kanker.
Bij mijn weten werden alleen de individuele middelen die telomerase
remmen uitgeprobeerd. Bovendien is bij kankers alleen in experimentele
situaties aangetoond dat telomerase remming een teruggang van kanker
kan geven. Het is geen gangbare behandeling. Om die reden wordt HAART
ook niet beschikbaar gesteld aan kankerpatiënten.
Beschikbaarheid van HAART voor kankerbehandeling
Ikzelf kon geen hulp bij mijn eigen behandeling krijgen van de
gespecialiseerde AIDS centra van Nederland. Alleen mijn huisarts was
bereid mij te ondersteunen. Omdat ik internist ben kon ik mijzelf een
recept uitschrijven. Mijn apotheker was er, evenals mijn huisarts,
trots op mij te helpen.
Sommige kankerpatiënten zullen, in het zicht van hun dood,
misschien deze therapie willen proberen op henzelf. Zij
willen misschien de combinatie van DCA (dichloorazijn) en HAART
uitproberen.
Het is dan de vraag of de huisarts of een andere arts wil steunen met
een recept voor HAART. Ik mag zelf geen recepten meer voeren, ik
ben ambtenaar geworden en ben bovendien al te lang uit het vak. Ik mag
niemand behandelen. Ik kan alleen vertellen wat ikzelf heb gedaan.
Mocht iemand een manier vinden, bijvoorbeeld door op het internet de
HAART middelen in Jamaica te bestellen, dan hoor ik dat graag op
w.huppes@chello.nl. Ik zal er
dan voor zorgen dat deze gegevens ook
voor anderen beschikbaar komen.
Ik kreeg bij dit schrijven van 1 persoon te horen dat via de huisarts
en de eigen apotheek de HAART middelen worden geleverd. Effect nog niet
bekend.
Stuur mij graag de resultaten van behandelingen toe op w.huppes@chello.nl Zonder
namen te noemen zal ik er dan voor zorgen
dat deze gegevens ook voor anderen beschikbaar komen.
Schema
HAART
Ten minste drie dagen de HAART middelen innemen alvorens DCA
(dichloorazijn)
in te nemen:
• AZT (azidothymidine (Retrovir AZT) 2 dd 300 mg),
• DDI (didanosine (Videx) 2 dd 400 mg) en
• Viramune, (nevirapine (Viramune) 2 dd 200 mg).
Met HAART middelen doorgaan met slikken. Voornaamste bijwerking is
misselijkheid. Bij misselijkheid liet ik de avonddoseringen van AZT een
DDI weg.
Ik verwacht dat Viramune de belangrijkste component is van de
behandeling, dus daarmee proberen door te gaan.
Bij misselijkheid
• Viramune, (nevirapine (Viramune) 2 dd 200 mg).
DCA (dichloorazijn) (zout)
NATRIUM-DI-CHLOOR-AZIJN (eng. >>
Sodium-Di-Chloro-Acetate)
Buiten de hierboven genoemde personen was er nog een persoon die tegen
zijn prostaatkanker allereerst enkele weken eenmaal per week 60 mg per
kilo lichaamsgewicht DCA (dichloorazijn) innam. Toen was de grootte van
zijn
kanker niet afgenomen, maar ook niet toegenomen.
Dus er was wel effect op zijn kanker van het DCA (dichloorazijn), maar
dat
effect was te klein om hem te kunnen genezen.
Ik vond dat deze persoon moest stoppen met DCA (dichloorazijn) en iets
anders
moest proberen. Ik vond dat het erop leek dat hij met DCA
(dichloorazijn)
niet kon genezen van zijn kanker. Deze persoon was het hiermee helemaal
niet eens. Hij verhoogde de inname frequentie van DCA (dichloorazijn)
van
eenmaal per week naar driemaal per week. Hij hield de dosis per keer
innemen op 60 mg per kilo lichaamsgewicht. (Hij ging dus over op
hetzelfde schema als ikzelf gebruikte in de periode week 2-8.) Het
effect was voor mij onverwacht goed. Reeds na twee weken was zijn
kanker 75% kleiner geworden.
Op grond van de ervaring van deze persoon, en ook mijn eigen ervaring,
lijkt het dus aangewezen de DCA (dichloorazijn) drie maal per week in
te
nemen.
Het lijkt dat driemaal per week DCA (dichloorazijn) innemen,
effectiever is
dan een lagere inname frequentie.
Hierbij moet opgemerkt worden dat driemaal per week 90 mg per kilo
lichaamsgewicht, zoals ik aanvankelijk deed, een zeer straffe dosering
is. Zelfs driemaal in de week 60 mg per kilo lichaamsgewicht is
een straffe dosering. Ik verwacht dat veel mensen met kanker toch
liever minder vaak DCA (dichloorazijn) zullen willen innemen.
Mogelijk kan, in combinatie met HAART, de inname frequentie van DCA
(dichloorazijn) omlaag gebracht worden. Bij voorkeur wordt dan tweemaal
per week of eenmaal per week DCA (dichloorazijn) ingenomen. Ik verwacht
dat
het minder vaak innemen van DCA (dichloorazijn) dan eenmaal in de twee
weken
geen zin heeft.
Drie uur voorafgaand aan mijn inname van DCA (dichloorazijn) at ik niet
meer
en dronk ik alleen nog water en thee zonder suiker of melk. Na inname
van het DCA (dichloorazijn) at ik net zomin gedurende een periode van
acht
uur. In die periode dronk ik ook thee zonder suiker en melk. Soms
appelsap.
Een uur tot twintig minuten voorafgaand aan DCA (dichloorazijn) nam ik
citroenzuur in. Veel mensen hebben mij verteld dat zij misselijk worden
van citroenzuur. Ik hoop dat zij een klein beetje citroenzuur wel
verdragen. Ook na afloop als ik me flauw voelde nam ik af toe een paar
gram citroenzuur in.
Overigens is het innemen van citroenzuur niet essentieel voor de
behandeling met DCA (dichloorazijn). Het citroenzuur verminderd slechts
de
kans op bijwerkingen van het DCA (dichloorazijn), zonder dat het de
werking
van het DCA (dichloorazijn) vermindert.
Week 1:
DCA (dichloorazijn) driemaal per week 90 mg per kilo lichaamsgewicht
Week 2-8:
DCA (dichloorazijn) driemaal per week 60 mg per kilo lichaamsgewicht
Stop bij spiertrekkingen aan de voeten of benen. Stop met DCA
(dichloorazijn) bij tintelingen aan de vingers en tenen. Bij twijfel,
raadpleeg een arts.
Als gestopt wordt met DCA (dichloorazijn) kan ook gestopt worden met
HAART.
De HAART therapie dient slechts ter versterking van de DCA
(dichloorazijn)
behandeling.
--------------------
Bij schildklierkanker--------------------
M. Landriscina. Cell differentiation and iodine-131 uptake in poorly
differentiated thyroid tumour in response to nevirapine. Lancet Oncol.
2006 Oct;7(10):877-9. http://jcem.endojournals.org/cgi/reprint/90/10/5663.pdf
S. Modoni. Reinduction of cell differentiation and 131I uptake in a
poorly differentiated thyroid tumor in response to the reverse
transcriptase (RT) inhibitor nevirapine. Cancer Biother Radiopharm.
2007 Apr;22(2):289-95.
--------------------
Bij prostaatkanker--------------------
RH. Vonderheide. Vaccination of cancer patients against telomerase
induces functional antitumor CD8+ T lymphocytes. Clin Cancer Res. 2004
Feb 1;10(3):828-39.
Z. Su. Telomerase mRNA-transfected dendritic cells stimulate
antigen-specific CD8+ and CD4+ T cell responses in patients with
metastatic prostate cancer. J Immunol. 2005 Mar 15;174(6):3798-807.
--------------------
Achtergrond nevirapine in dierexperimentele en
laboratoriumsituaties--------------------
M. Landriscina. Nevirapine restores hormone sensitivity in
undifferentiated androgen-refractory prostate carcinoma cells.
Journal of Clinical Oncology, 2006 ASCO Annual Meeting Proceedings Part
I. Vol 24, No. 18S (June 20 Supplement), 2006: 13149.
M. Landriscina. Anti-tumor activity of non-nucleosidic reverse
transcriptase inhibitors. Curr Pharm Des. 2007 ;13 (7):737-47
17346188
C. Pittoggi. A role of endogenous Reverse Transcriptase activity in
embryo development and in tumor cell growth and differentiation. Elso
Meetings 2004. 12. Poster session cancer biology I.
I. Sciamanna. Inhibition of endogenous reverse transcriptase
antagonizes human tumor growth. Oncogene. 2005 Jun 2;24(24):3923-31.
M. Landriscina.. Anti-tumor activity of non-nucleosidic reverse
transcriptase inhibitors. Curr Pharm Des. 2007;13(7):737-47.
M. Suenaga. Histone deacetylase inhibitors suppress telomerase reverse
transcriptase mRNA expression in prostate cancer cells. Int J Cancer.
2002 Feb 10;97(5):621-5.
A. Asai. A novel telomerase template antagonist (GRN163) as a potential
anticancer agent. Cancer Res. 2003 Jul 15;63(14):3931-9.
--------------------
Achtergrond azidothymidine (AZT) in dierexperimentele en
laboratoriumsituaties--------------------
FX. Zhou. Radiosensitization effect of zidovudine on human malignant
glioma cells. Biochem Biophys Res Commun. 2007 Mar 9;354(2):351-6.
OA. Olivero. Zidovudine induces S-phase arrest and cell cycle gene
expression changes in human cells. Mutagenesis. 2005 Mar;20(2):139-46.
Epub 2005 Mar 22.
JS. Modica-Napolitano. The selective in vitro cytotoxicity of carcinoma
cells by AZT is enhanced by concurrent treatment with delocalized
lipophilic cations. Cancer Lett. 2003 Jul 30;198(1):59-68.
J. Pressacco. Combination studies with 3'-azido-3'-deoxythymidine (AZT)
plus ICI D1694. Cytotoxic and biochemical effects. Biochem Pharmacol.
1993 Dec 3;46(11):1989-97.
AM. Tejera. Chronic in vitro exposure to 3'-azido-2',
3'-dideoxythymidine induces senescence and apoptosis and reduces
tumorigenicity of metastatic mouse mammary tumor cells. Breast Cancer
Res Treat. 2001 Jan;65(2):93-9.
J. Murakami. Inhibition of telomerase activity and cell proliferation
by a reverse transcriptase inhibitor in gynaecological cancer cell
lines. Eur J Cancer. 1999 Jun;35(6):1027-34.
B. Chandrasekaran. Synchronization of cells in the S phase of the cell
cycle by 3'-azido-3'-deoxythymidine: implications for cell
cytotoxicity. Cancer Chemother Pharmacol. 1995;35(6):489-95.
Z. Yang. The effect of telomerase inhibitors on oral squamous carcinoma
cells. Hua Xi Kou Qiang Yi Xue Za Zhi. 2003 Jun;21(3):231-4.T
A. Datta. Persistent inhibition of telomerase reprograms adult T-cell
leukemia to p53-dependent senescence. Blood. 2006 Aug 1;108(3):1021-9.
Epub 2006 Mar 28.
--------------------
Achtergrond didanosine in dierexperimentele en
laboratoriumsituaties--------------------
Q. Meng. Molecular analysis of mutations at the HPRT and TK loci of
human lymphoblastoid cells after combined treatments with
3'-azido-3'-deoxythymidine and 2',3'-dideoxyinosinedagger. Environ Mol
Mutagen. 2002;39(4):282-95.
JA. Sparano. Pilot trial of infusional cyclophosphamide, doxorubicin,
and etoposide plus didanosine and filgrastim in patients with human
immunodeficiency virus-associated non-Hodgkin's lymphoma. J Clin Oncol.
1996 Nov;14(11):3026-35.
B. Macchi. Pharmacological and biological aspects of basic research on
nucleoside-based reverse transcriptase inhibitors. Pharmacological
Research Volume 46, Issue 6, December 2002, Pages 473-482.
